Gönderen Konu: HACILLI GEZİ NOTLARI haziran 2010  (Okunma sayısı 3951 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı yusuf

  • İleti: 4974
HACILLI GEZİ NOTLARI haziran 2010
« : Ekim 20, 2011, 06:48:00 »
HACILLI GEZİ NOTLARI HAZİRAN 2010

Off roadcılar arasında adından sıkça bahsedilen  ve Gebze ile Şile-Ağva arasında yer alan Ormanlık bir alandır Hacıllı.



Bu kez eksik kalmasın diye gidip görelim dedik. 7 araçla Kurtköy Opette buluştuk.

Tesadüfen orada klasik otomobiller de buluşuyormuş. Keyifle seyrettik. Hatta Ekrem usta hatıra fotoğrafı bile çektirdi bana.

 



Arabalarde ne suspansiyon varsa, içine biri oturduğunda bile yaylanıyor. Tıpkı bizim araçlarlar gibi !



Hafta başındaki yoğun yağışlar sırasında planlamıştık bu geziyi. Hafta ortası yağmurun kesilmesi, ısının 25 derecelere çıkması çamur bulma ümitlerimizi azaltmıştı. Hatta yağmur duasına çıkmak isteyenler bile oldu.

Ama oraya varınca gördük ki çamur bol. Önümüze çıkan onlarca çamurun neredeyse her birinden vinçleyerek çıkabildik.
Allahtan yağmur zamanında kesilmiş. Yoksa yanmıştık.


Hacıllı ekibi plotlarının gezideki fotoları



Hacıllı ekip araçları




Hacıllı köyü İstanbul'a yaklaşık  90 km mesafede.  Köye asfalttan da ulaşmak mümkün.

Ballıkayalar > Demirciler yolunu izliyorsunuz, Demirciler'den  4,4 km sonra ki kavşaktan sağa Yağcılar köyüne sapıyorsunuz.

Sonrasında sağlı sollu birçok orman yolu girişi var. Biz birinden içeri daldık. (ekte gps kayıtları var)

Çengilli köyünden sağa dönüp 1,7 km sonra nihayet asfalttan çıkıp sola orman yoluna saptık ve orman bize “hoşgeldiniz, buyrun bakalım !” dedi.
Ve verdi  halatları elimize.








Bitmek bilmedi bu yol. Ama hiç bıkmadık. Yeşiller yağmurdan hemen sonra toz topraktan arınmış tıpkı Yenice ormanları gibi olağan üstü güzel görünüyordu.





Asfalttan sonra dik rampaya kadar bu yol 1,7 km.

Bata - çıka, çekip - çekilerek , kanallara düşe - çıka bu bölgeyi 1 saat 55 dakkida  aşmayı başardık.

Hemen peşinden bu noktada (N41.00587   E29.69890)  oldukça dik bir inişe rastladık.






Heyacanlandı yeni katılanlar. Bu gibi durumda ağır vites ve kilide tak frenle inme uyarılarına rağmen bi ayağı debriyajda diğeri frende inenler düzlüğe gelince böyle davrandıklarını itiraf ettiler. Deneyim kazanıyoruz hep beraber.



Benim gps kayıtlarından yaptığım hesaplara göre eğim % 17 idi. Karayollarında en dik eğim yanılmıyorsam % 10 dur. Arka lastikle çamurluk arası mesafede bunu gösteriyor zaten.

Bu inişte land’ın eksozu manifoldun hemen dibinden koptu. Bas bas bağırmaya başladı. Ama beygir güçü headers uygulamasından çok daha fazla arttı olsa gerek dereyi ve sonraki çukuru  hepimiz vinçle geçerken o tınlamadan geçti.



Rampadan 470 m sonra solda küçük ama kayalık bir dere bulup geçmeye çalıştık.







Sağa dönüp GE den çıkardığım rotayı izlemeye devam ettik.Kısa süre sonra yol geçilemez hal aldı. Geri dönüp alternatif rotayı izleyerek Tepemanayır köyüne geldik.Bu köyle ilgili bilgiler enterasan:

www.geziturkiye.com/html/aktif/3b3.html

www.geziciyak.com/tepem.html

Köylülerin “yol bozuk, çok taşlı, dereyi hayatta geçemessiniz, su yüksek” gibisinden klasik laflarını can kulağıyla dinledikten sonra Koçaçay deresine yöneldik.
Dereye giden yol harbi taşlıkmış.

 





Ama Kocadere vadisi çok güzelmiş. Köylülerin dediğine göre otobüslerle turist geliyormuş. Belki küçükte olsa bir kanyon vardır burada.

 





İyice öçüp biçtikten sonra dereyi takılmadan geçtik.





100 m ilerideki son çukuru da geçtik.



Derenin kenarında 10 aracın kamp yapabileceği bir düzlük var.   Bir kez daha gidersek burada geceleyip ertesi gün devam edebiliriz.

Harbiden bu cıvardaki ormanlar gerçek bir offroad cenneti. Debelen debelen bitmez. Bundan böyle günü birlik ya da sınırlı zaman kamp için ilklerimde yer aldı Hacıllı civarı..